grenzen

Grenzen

De laatste weken ben ik veel bezig met grenzen. Een thema dat privé en in de praktijk langskomt. De herfst is altijd een mooie periode om hiermee bezig te zijn, omdat de natuur buiten gaat opruimen. De natuur presenteert zijn vruchten en zijn pracht en praal in alle kleuren. De energie trekt langzaam terug van de bladeren en de takken naar de stam. Ik hou ervan.

Opruimen om tot de kern te komen

Het seizoen om dingen los te laten. Wat mag je loslaten, zodat je de winter goed doorkomt? Welke ballast hoef je niet meer mee te nemen? Een onderliggend thema wat momenteel bij veel klanten in de praktijk speelt, is grenzen. Grenzen in het fysieke deel gekoppeld aan de draaglast die je geestelijk mee kan nemen. Waar ligt je grens? Vaak kom je achter je grenzen als ze al overschreden zijn. Hoe herpak je het dan terug? Wat zijn energievreters en waar laadt jij je aan op? Veel mensen verwachten grote dingen en soms is dit ook wel nodig. Zeg maar eens Nee! Leg de verantwoording maar eens terug. Maar vaker nog is het kleiner en is nee zeggen een grote stap. Misschien wel te groot. Want heb je wel de energie en kracht om nee te zeggen?

Niet hard maar zacht

Een paar weken geleden was de lucht prachtig. Een mooie zonsopgang met alle kleuren en tegelijkertijd een skala aan lijnen door de lucht. De lucht wordt doorkliefd. En vandaag moet ik er weer aan denken. Eigenlijk is het ook met grenzen. Van alles gebeurt op een dag, in een week en continue krijg je te maken met je eigen grenzen. Als iemand of iets te vaak over je grenzen gaat, kan dit je energie kosten. Kun je beschadigd raken. Hoe herpak je dan jezelf? Is een grens hard of zacht?

Grenzen passeren

Het begint met kleine stapjes. Zeg maar stop, tot hier en niet verder. Erken maar dat er een grens overgegaan is. Dat is al heel wat. Want mocht je het een volgende keer tegenkomen, kun je je grens bewaken. In dat bewaken ligt alleen iets hards… Poortwachters aan je defensielijn. Kanonnen opgesteld. Maar als ik denk aan de lucht met de zachte lijnen, weet ik ook dat die lijnen snel opgelost zijn. En de lucht weer helemaal helder is. Deze grenzen zijn ook geraakt en kun je ook bewaken maar in kleine stapjes en met zachtheid, liefde. Loslaten kan soms ook gewoon zijn geen aandacht meer aan schenken. Hoe weet je of iets aandacht mag krijgen of niet mag krijgen? Soms pak ik hiervoor een maatstaf. Kost het mij energie? Of levert het mij iets op? In veel gevallen werkt het voor mij.

Waarmee wil ik de winter ingaan? Wat me energie oplevert. De rest hoef ik geen aandacht aan te geven en daarmee kan ik op een zachte manier mijn grenzen bewaken. Dat gun ik jou ook. Gebruik de herfst om op te ruimen, los te laten en neem alleen dat mee waar je in het voorjaar mee verder wilt gaan. En onthou ook voor jezelf. Grenzen veranderen met de dag. Dus wat je vorige winter nodig had, is dit jaar wellicht anders.

Judith Huinink

Gezondheid is werk in wording

Geplaatst in investeer in jezelf, trauma en stress.